|
|
|
|
Als hond in het Middellands Zee gebied geboren worden valt niet mee.... triestige kettinghonden, uitgemergelde straathonden, het is een alledaags tafereel. Wie ontdekt niet in de nabijheid van zijn vakantiehotel de hordes straatkatten en de honden die zich in de afvalcontainers te goed doen aan de weggegooide etensresten. Wie ontmoet niet tijdens een bergwandeling met zijn trouwe viervoeter een eenzame hond, geketend met een veel te zware ketting aan een hol olievat of een pieterig stenen huisje met kale bodem. Als ie geluk heeft staat er ook nog een emmer met groezelig water in de buurt en misschien krijgt ie elke dag een homp brood toegeworpen, als ie geluk heeft. Een slag hier, een schop daar... ook de honden die een dak boven hun hoofd hebben zijn er meestal niet beter af. Zo tolerant de zuiderlingen tegenover hun kinderen zijn, zo wreed zijn velen voor hun dieren. Spanjaarden nemen graag jonge welpen om ze aan hun kinderen cadeau te doen met Kerstmis, of ter gelegenheid van verjaardagen, communies, en dergelijke. Het komt vaak voor dat een hond na een paar maanden of jaren als ongewenst wordt ervaren om diverse redenen zoals: een pup die volwassen is geworden; een ouder hondje wat wordt vervangen door een pup; de kinderen die hun "speelgoed" beu zijn; geen zin hebben om dagelijks rekening te moeten houden met een viervoeter in huis; buren die protesteren naar geblaf/gejank van een hond die dag en nacht aan de ketting op het erf moet verblijven; een jachthond die niet aan de verwachtingen voldoet. De hond wordt gedumpt of naar een asiel gebracht. Dan begint meestal zijn echte lijdensweg ! Ongewenste honden ophangen, verdrinken, doodknuppelen, verhongeren, vergiftigen, aan zijn lot overlaten of bij een dodingstation (perrera) dumpen... Het is heel normaal voor velen in Spanje, Europees drukst bezochte vakantieoord. Rondzwervende honden worden meestal gevangen door gemeentepersoneel die ze brengt, naargelang de locatie, naar een protectora of een perrera. In een gemeentelijke perrera krijgen de honden volgens datum van intrede, een datum van 'vernietiging', zonder rekening te houden met ouderdom, gezondheid, karakter van de hond en zonder zoektocht naar een nieuw baasje. Bij een protectora zullen de dierenvrienden hun uiterste best doen om alle dieren een waardig bestaan te geven en hopelijk voor een deel van hen een nieuw baasje te vinden. Meestal kan er ter plaatse alleen maar voor een aantal pups of sommige jong volwassen rashonden een nieuwe thuis gevonden worden. Af en toe wordt een perrera door de gemeente in beheer gegeven aan een dierenbeschermingsvereniging, die deze dan gaat beheren als protectora. De dierenvrienden krijgen dan de verantwoordelijkheid om voor alle dieren te zorgen die op het territorium moeten opgevangen worden. Hiervoor krijgen ze meestal zeer weinig subsidies, de visie van de meeste gemeentebesturen is dat indien de dierenvrienden de honden in leven willen houden in plaats van ze te doden, mag dit de gemeente geen extra geld kosten. 
De vereniging S.O.S.Strays vzw heeft als doel : het verbeteren van het welzijn van de kansloze dieren in Protectoras, waar niemand om hen geeft behalve een paar zeer gemotiveerde en wanhopige dierenvrienden.
S.O.S.Strays probeert dit doel te bereiken door het inzamelen en versturen van hulpgoederen en door financieel bij te dragen in de kosten van het onderhoud van de dieren.
Wij richten ons momenteel hoofdzakelijk op hulp aan de Spaanse vereniging Amigos del Perro die 3 opvangplekken in Asturias beheert: (Protectoras van Langreo, Poago en Serin) en dan met name de hulp aan de honden in het asiel van Langreo. De vereniging Amigos del Perro heeft een chronisch tekort aan financiële middelen om de gemiddeld 120 honden in deze opvangplek van de nodige basiszorg te voorzien. Via een voedselactie en het sturen van hulpgoederen, dragen we ons steentje bij. Klik hier voor meer informatie over onze VOEDSELACTIE "AMIGOS" |